فواید ترویج ملی گرایی در سطح عقلانی در یک کشور:

آ.مهمترین فائده ی ترویج و حفظ عرق ملی در میان جوانان یک کشور و ترویج فرهنگ بومی آن کشور ، مبارزه با تهاجم فرهنگی است.در ایران برخی می خواهند تمام خلاء فرهنگی کشور را که باعث غرب زدگی و پیروی جوانان ایرانی از غربی شدن شده است را با دین پاسخ بگویند.در صورتی که دین قادر است به شبهات و تهاجم فکری به کشور مقابله کند.تجربه ی کشور هایی چون چین ، روسیه و ژاپن نشان داده است که تهاجم فرهنگی را باید با فرهنگ بومی همان منطقه پاسخ داد.برای مثال چین در ترویج فرهنگ بومی خود آنقدر قوی بوده است که حتی برخی جوانان غربی به سوی فرهنگ و تمدن چین آمده اند.ولی این اشتباه است که ما بگوییم که باید بجای فرهنگ بومی ،فرهنگ اسلامی و دینی را برای مقابله با تهاجم فرهنگی استفاده کنیم.

به 3 علت محکم این مسئله را می گویم.

1.اسلام مانند هر دینی فاقد ادبیات خاص و اسطوره و داستان ادبی و هنری است.هرچند در دین الگوهای زیادی برای جوانان است ،

که در جای خود بسیار محترم اند ولی در برخی موارد کاری که ادبیات بومی می کند را آن الگو ها نمی توانند بکنند.

زیرا آن الگوهای مذهبی ،الگوی اخلاق،انسانیت و شجاعت و زکاوت اند ولی بدلیل دینی بودن ،نمی توان بروی شخصیت آنها نگاه آزاد هنری داشت.و از نگاه مولف و خارج از واقعیات تاریخ به آنها نگاه کرد.در صورتی که شما در مورد سوپر من ها و رستم ها هر نوع نگاه هنری آزاد را می توانید داشته باشید تا با آن مخاطب را هدایت کنید ولی در مورد امام علی شما با شخصیت واقعی رو به رو هستید که اندکی کم و کاستن از زندگی شان امری خطاست.

2.اسلام بعنوان دین،فاقد یک نوع لباس خاص یا یک نوع هنر خاص هست.و آن چه که پیامبر و ائمه داشتند تنها عرف عربستان زمان خود بوده است و نه یک فرهنگ خارج شده از دین.هرچند هنر ها هم باید اسلامی باشند و هنر می تواند از دین تاثیر بگیرد و به هدایت انسان کمک کند و به

دین و انسان و خدا بپردازند ولی باز اسلام به عنوان دین هنر خاصی را ترویج نکرده است که با آن بتوان به جنگ غرب رفت.هرچند هنر های والا هنر هایی بودند که از اسلام تاثیر گرفتند که ما آن را هنر اسلامی می شناسیم.

3.هنر های اسلامی شده مخصوص به یک منطقه ی خاص نیستند و حتی در غرب هم می توان هنر اسلامیزه ساخت.

ب.دومین فائده ی ترویج احساسات ملی و حفظ عرق ملی مردم،مقابله با شرایط خاص اقتصادی و مشکلات طولانی مدت است.هرچند این مسئله اگر در کنار تقویت روحیه ی دینی مردم باشد،می تواند ملت را به کوهی عظیم بدل کند.

نمونه های زیادی در تاریخ وجود دارند که جنگ 33 روزه ی لبنان نمونه ی روشن آن است.که هردو عامل حضور داشت.

و مردم لبنان را محکم نگه داشت.در آمریکا نیز در طول رکود اقتصادی 1920 ،عرق ملی نقش مهمی در حفظ اوضاع داشت.همچنین اگر یک ملت نیاز به جهش بلند علمی اقتصادی-صنعتی داشته باشد،تهییج روحیه ی ملی نقش مهمی در اعتماد به نفس دادن به مردم آنجا را دارد.

هرچند باید مراقب بود ملی گرایی به وطن پرستی و نژاد پرستی تبدیل نشود و تمام انسان ها برای هم دارای یک جایگاه و احترام باشند که این هدف مقدس ادیان الهی است.

*پس دین و هویت ملی نه تنها با هم ضدیت ندارند،بلکه با هم می توانند کمک بزرگی به یک ملت در روزهای سخت باشند...شما را از ملت های متفاوت قرار دادیم.تا شاید تفکر کنید(قرآن کریم)*

این مطلب را در وبسایتی مطالعه کردم و آن را برای شما در وبلاگ قرار دادم تا شما نیز ، از آن استفاده ی لازم را ببرید .

حسین(شیطونه)می نویسد .